Op vrijdag 23 februari, 17 uur, vier ik het uitkomen van mijn verhalenbundel De wereld redden in boekenwinkel Kooyker aan de Breestraat 89 in Leiden. Ik reik het eerste exemplaar uit, lees een stukje voor en Jan Rijsdam, oud-journalist cultuur van het Leidsch Dagblad interviewt mij. Iedereen die het leuk vindt om erbij te zijn is welkom.
Elk jaar nodigt uitgeverij LetterRijn schrijvers uit om een verhaal te schrijven rond een spannend thema. Een leuke aanleiding om eens vanuit een andere invalshoek te schrijven. In 2023 was het thema verraad. Mijn inzending kwam op de shortlist en werd opgenomen in de verzamelbundel Verraad. De inspiratie vond ik deze keer in mijn werk, waar een project loopt tot het realiseren van woonunits voor mensen die baat hebben bij een prikkelarme omgeving. Maar wat nou als er toch prikkels binnenkomen…
Een inbraak in je eigen huis gaat je niet in de koude kleren zitten. Er verdwijnt meer dan zomaar wat spullen. Gelukkig kan het ook iets opleveren. Zoals grondstof voor dit door Elders Literair gepubliceerde verhaal.
Een schilder met grote liefde voor het vrouwelijk lichaam balanceert op de grens van het betamelijke. Dit verhaal was in oktober winnaar van Verhaal van de Maand en werd door een professionele voorlezer ingelezen.
Thierry Baudet riep zijn aanhangers in Katwijk om te controleren of de verkiezingen eerlijk verlopen. Onmiddellijk moest ik denken aan het verhaal dat ik schreef over een sjoemelende voorzitter van een stembureau. Dat deed ik na de overwinning van FvD bij de statenverkiezingen 2019. En ja, ik was toen voorzitter van een stembureau. In Katwijk.
Ik heb een roman geschreven over Kasper, een rondreizende craniotherapeut die voor de uitdaging komt te staan om binnen zes weken een totaal verlamde man succesvol te behandelen. Het blijkt nodig de toedracht van een bootongeluk te achterhalen. Het is moeilijk het gesloten gezin van de verlamde man tot openheid te bewegen. Daarbij heeft Kasper ook nog wat persoonlijke issues op te lossen. De roman is in concept gereed, ik ben op zoek naar een uitgever. Lees het eerste hoofdstuk
In februari zagen we vanuit ons huis in Tsjechië lammetjes geboren worden. Het was de koudste week van de winter en er lag sneeuw. Het waren de eerste lammeren voor boerin Eva. Ze maakte zich zorgen over het gedrag van de twee honden, die de schapen moesten beschermen tegen de wolven. Dit gaf inspiratie voor het verhaal Lammertijd, dat vorige week verscheen in nummer 28 van het literaire tijdschrift Extaze. De illustratie is van de Gemertse kunstenares Mariette van Erp.
In 2015 schreef ik een novelle gebaseerd op de ontmoetingen met mijn Tsjechische buurman Red. Hij werd gearresteerd omdat hij de jagers bestreed. In de gevangenis maakte hij een einde aan zijn leven. Om het verhaal met de mensen in de streek rond ons vakantiehuis te kunnen delen liet ik een Tsjechische vertaling maken.
Tijdens fietsvakantie met een vriend in Engeland afgelopen zomer maakten we op een stille landweg een ongeluk tussen een motor en auto mee. Dit was de basis voor het verhaal Buikschuiver. Het won deze maand de 1e prijs van de schrijfwedstrijd van Woordenstroom. Henk Rouw noemt in zijn beoordeling als grootste verdienste van het verhaal: “Na de laatste zin gaat het door in je verbeelding.”
Zoek een beschreven ansichtkaart van vóór ongeveer 1960. Baseer je verhaal op de voor- én achterzijde ervan. Begin je verhaal met: Wat als … Dit was de opdracht voor de schrijfwedstrijd van Filosofie|de Praktijk. Omdat ik geen oude ansichtkaarten heb, zocht ik op internet. De kaart met de amazone sprak me aan vanwege de tekst op de achterkant. Ik heb zelf als kind een oogoperatie gehad en herkende de sfeer. De kaart was gedateerd in 1947, daarom kreeg de net afgelopen oorlog in mijn fantasie een rol. Met De ansichtkaart won ik de tweede prijs.
Sluiswachter was volgens woordenstroom.org de beste proza inzending van juli/augustus. Henk Rouw schreef in zijn review: “Het is nogal een kunst om een anekdote – want meer is het eigenlijk niet – met zoveel woorden te kunnen neerzetten, zonder omslachtig te worden. Mijn complimenten.”
Het verhaal Snoekbaars schreef ik als leeropdracht bij de Schrijversacademie.
Eigenlijk heette hij Mikael, maar hij noemde zich Red. Rood, de kleur van passie, hart, bloed, vuur, progressief, links en verzet. Red speelde graag met zijn identiteit. Jezelf een nieuwe naam geven is dan wel het minste wat je kunt doen. Hij draaide zijn er hand er niet voor om ook de wereld om hem heen van een nieuwe betekenis te voorzien. Lees verder “De beschermengel van Libná”
Michiel van den Berg 